Waarom hebben we steeds ruzie over hetzelfde?
"We hebben dit al honderd keer besproken."
En toch staan jullie er weer.
De aanleiding kan iets kleins zijn.
De vaatwasser. De kinderen. Een opmerking. Je schoonfamilie. Geld. Seks. Die telefoon die alweer in zijn hand zit.
En voor je het weet, zitten jullie opnieuw midden in exact dezelfde discussie.
De woorden veranderen misschien een beetje.
Maar het gevoel?
Dat ken je ondertussen maar al te goed.
Waarom blijven koppels telkens opnieuw dezelfde ruzie maken?
Omdat de ruzie vaak helemaal niet gaat over datgene waarover jullie denken dat jullie ruzie maken.
De vaatwasser is meestal niet het probleem
Stel.
Jij komt thuis en ziet dat je partner alweer iets niet gedaan heeft wat jullie hadden afgesproken.
Je zegt:
"Serieus? Heb je dat nu wéér niet gedaan?"
Voor jou gaat dat misschien helemaal niet over die taak.
Wat eronder zit, is:
"Ik heb het gevoel dat ik er alleen voor sta."
Maar dat is niet wat je partner hoort.
Die hoort:
"Jij doet het nooit goed."
En dus verdedigt hij zich.
"Ja zeg, ik heb vandaag ook gewerkt."
Wat hoor jij vervolgens?
Niet: "Ik heb een zware dag gehad."
Jij hoort:
"Stel je niet zo aan."
En daar gaan jullie.
Voor je het weet, gaat het al lang niet meer over die ene taak.
Er ontstaat een dynamiek.
En precies daar kijk ik in mijn praktijk naar.
Stop met zoeken naar wie er gelijk heeft
Dit is iets wat ik koppels heel vaak uitleg.
Als twee mensen ruzie maken, vertellen ze mij meestal allebei hun versie van het verhaal.
En weet je wat bijzonder is?
Vaak kan ik ze allebei begrijpen.
Want vanuit haar wereld klopt haar verhaal.
En vanuit zijn wereld klopt zijn verhaal óók.
Het probleem is dat we tijdens een conflict heel gemakkelijk terechtkomen in:
Wie heeft gelijk?
Wie is begonnen?
Wie heeft wat gezegd?
Wie heeft het meeste gedaan?
Wie moet zich verontschuldigen?
Maar zelfs wanneer we uiteindelijk bepalen wie er "gelijk" heeft, hebben we het patroon tussen jullie nog niet veranderd.
En dus gebeurt het een paar dagen of weken later opnieuw.
Misschien over een ander onderwerp.
Maar met exact dezelfde dynamiek.
Kijk eens naar wat er tussen jullie gebeurt
Dat is voor mij één van de belangrijkste sleutels in relatiebegeleiding.
Ik wil niet alleen weten:
Waarover maken jullie ruzie?
Ik wil vooral weten:
Wat gebeurt er tussen jullie zodra het moeilijk wordt?
Misschien wil jij praten en trekt je partner zich terug.
Hoe meer hij zich terugtrekt, hoe harder jij probeert hem te bereiken.
Je stelt meer vragen.
Je wordt emotioneler.
Misschien verhoog je je stem.
En hoe meer jij dat doet, hoe meer hij denkt:
"Laat mij met rust."
Dus hij trekt zich nóg verder terug.
En jij?
Jij ervaart nog meer afstand.
Dus jij gaat nóg harder trekken.
Wie is dan het probleem?
Hij?
Jij?
Geen van beiden.
Het probleem zit in het patroon waarin jullie samen terechtkomen.
We stappen heel gemakkelijk in een rol
Ik werk in mijn praktijk veel met de dramadriehoek.
Want tijdens conflicten kunnen mensen razendsnel in een bepaalde rol terechtkomen.
Je voelt je slachtoffer:
"Ik moet hier altijd alles alleen doen."
Je wordt aanklager:
"Jij denkt ook alleen maar aan jezelf."
Of je probeert te redden:
"Laat maar. Ik zal het wel weer oplossen."
En soms wisselen die rollen binnen één gesprek verschillende keren.
Voor je het weet, zijn jullie niet meer twee volwassenen die samen naar een probleem kijken.
Jullie zijn allebei aan het reageren vanuit pijn, frustratie, angst of een oude overtuiging.
En dan wordt een gesprek heel moeilijk.
Je partner drukt soms op een knop die er al veel langer zit
Dit is een stuk waar ik tijdens mijn begeleiding veel aandacht aan geef.
Waarom raakt die ene opmerking jou zó hard?
Waarom word jij zo boos wanneer je partner zich terugtrekt?
Waarom kun jij zo moeilijk tegen kritiek?
Waarom heb je onmiddellijk het gevoel dat je niet belangrijk bent?
Soms raakt je partner iets wat al veel langer in jou aanwezig is.
Misschien heb jij vroeger geleerd dat je hard je best moest doen om gezien te worden.
Misschien voelde je je vroeger niet gehoord.
Misschien heb jij geleerd conflicten te vermijden.
Misschien heb jij net geleerd om harder te roepen wanneer niemand luistert.
Dat betekent niet dat we voor ieder relatieprobleem onze hele jeugd moeten uitpluizen.
Maar het is wel interessant om jezelf af te vragen:
Waarom doet dit zoveel met mij?
Want daar zit jouw stukje.
En dat stukje kun jij veranderen.
"Maar hij doet het toch?"
Dit hoor ik heel vaak.
"Ja Sylvia, allemaal goed en wel. Maar hij doet het toch?"
Ja.
Misschien doet hij inderdaad iets wat niet fijn is.
Kijken naar je eigen aandeel betekent niet dat je het gedrag van de ander moet goedpraten.
Het betekent ook niet dat alles jouw schuld is.
Helemaal niet.
Het betekent:
Wat gebeurt er bij mij wanneer de ander dit doet, en wat doe ik vervolgens?
Daar heb jij invloed op.
Je hebt namelijk heel weinig controle over wat je partner doet.
Maar je kunt wel leren zien wat er bij jou gebeurt.
En wanneer één persoon uit een vast patroon stapt, kan het patroon niet meer op exact dezelfde manier verdergaan.
Probeer tijdens jullie volgende ruzie eens iets anders
Niet:
"Daar gaan we weer."
Maar stel jezelf even deze vraag:
Wat gebeurt hier nu eigenlijk tussen ons?
Niet: waarover gaat de ruzie?
Maar:
Wat gebeurt er met mij?
Wat voel ik?
Wat wil ik eigenlijk van mijn partner?
Welke reactie probeer ik bij hem of haar te krijgen?
En wat doe ik waardoor mijn partner misschien precies de tegenovergestelde beweging maakt?
Dat is nieuwsgierigheid.
En nieuwsgierigheid brengt je veel verder dan gelijk krijgen.
Van "jij moet veranderen" naar "wat kan ík anders doen?"
Dat is soms confronterend.
Want natuurlijk zien we gemakkelijker wat onze partner anders zou kunnen doen.
Als hij nu eens meer zou praten.
Als zij nu eens minder zou zagen.
Als hij wat meer initiatief zou nemen.
Als zij niet zo emotioneel zou reageren.
Dan zou alles gemakkelijker zijn.
Misschien.
Maar dan leg je de sleutel van jouw verandering bij de andere persoon.
Ik leer mensen daarom om die sleutel opnieuw zelf vast te nemen.
Niet vanuit schuld.
Wel vanuit verantwoordelijkheid.
Wat kan ik anders doen waardoor ik niet opnieuw automatisch in hetzelfde patroon terechtkom?
Dat is waar beweging begint.
Dus waarom maken jullie steeds ruzie over hetzelfde?
Omdat jullie waarschijnlijk niet alleen ruzie maken over het onderwerp.
Jullie komen terecht in een terugkerende relatiedynamiek.
De ene doet iets.
Dat raakt iets bij de andere.
Die reageert.
Die reactie raakt vervolgens weer iets bij de eerste.
En zo houden jullie onbewust samen een patroon in stand waar jullie eigenlijk allebei vanaf willen.
Daarom geloof ik niet dat koppels alleen moeten leren om "beter te communiceren".
We moeten eerst begrijpen wat er gebeurt tussen twee mensen.
Want zodra je het patroon kunt zien, hoef je er niet meer automatisch in mee te gaan.
En precies daar kan een relatie beginnen veranderen.
Relatiebegeleiding bij Studio Samen
Bij Studio Samen in Oostkamp, nabij Brugge, begeleidt Sylvia Declerck koppels en individuen die vastlopen in hun relatie.
In mijn begeleiding zoeken we niet naar de schuldige en ook niet naar wie er gelijk heeft.
We leggen de dynamiek tussen jullie bloot.
Welke patronen keren telkens terug?
Wat raakt de ander in jou?
Wat is jouw aandeel?
En vooral: wat kun jij anders gaan doen om opnieuw beweging te creëren?
Ook wanneer je partner niet wil meekomen, kun je individueel naar jouw eigen patronen en reacties leren kijken.
Want een relatie bestaat uit twee mensen.
Maar verandering kan bij één persoon beginnen.
Hoe gezond is jouw relatie?
Doe de gratis relatiecheck in 2 minuten en ontdek waar je staat. Je krijgt direct een persoonlijk resultaat met tips.